Κάθε Νοέμβρη επιστρέφουμε στο Πολυτεχνείο. Όχι από συνήθεια, αλλά γιατί αποτελεί ένα από τα λίγα σημεία στην ιστορία μας όπου η κοινωνία είπε ένα συλλογικό «ως εδώ». Ήταν η στιγμή που η νεολαία και οι δημοκρατικοί πολίτες διέκοψαν ένα καθεστώς που επιχείρησε να εγκαταστήσει τον στρατό στο κέντρο της πολιτικής ζωής. 

Για δεκαετίες, η ελληνική περιφέρεια βιώνει μια αργή αλλά σταθερή φθορά. Υπηρεσίες που κάποτε αποτελούσαν αυτονόητο κομμάτι της καθημερινότητας – Ταχυδρομεία, ΟΤΕ, Τράπεζες, δημόσιες υπηρεσίες, υποκαταστήματα οργανισμών, δομές κοινωνικής στήριξης– αποδυναμώθηκαν ή εξαφανίστηκαν στο όνομα ενός θολού «εξορθολογισμού». 

Σάββατο βράδυ 1/11 και η Θεσσαλονίκη δεν άκουσε απλώς μουσική, βούτηξε σε μια εμπειρία συλλογικής εξομολόγησης.