Η 8η Μαρτίου είναι κάτι περισσότερο από μια ημερομηνία στο ημερολόγιο. Είναι μια ημέρα μνήμης, αναγνώρισης και αγώνα.

Είναι η μέρα που τιμούμε τις γυναίκες που άνοιξαν δρόμους με τους αγώνες τους, που δεν λύγισαν μπροστά στις δυσκολίες και που έδωσαν φωνή σε όσες δεν είχαν.

Τιμούμε τις γυναίκες της καθημερινότητας: τις μητέρες που μεγαλώνουν γενιές με αγάπη και δύναμη, τις εργαζόμενες που στηρίζουν την κοινωνία με τον μόχθο τους, τις γυναίκες της επιστήμης, της τέχνης, της πολιτικής, της επιχειρηματικότητας. Τιμούμε όσες αγωνίζονται καθημερινά για τα δικαιώματά τους, για ισότητα, σεβασμό και ελευθερία.

Τιμούμε  τη γυναίκα του τόπου μας, τη γυναίκα μάνα, αδερφή. Τη γυναίκα που ξυπνά πριν χαράξει για να φροντίσει το σπίτι, την οικογένεια, τα ζώα, τη γη. Που αγωνίζεται καθημερινά, αθόρυβα αλλά δυναμικά, για να κρατήσει ζωντανό τον τόπο της. Που ξέρει από μόχθο, αλλά και από αγάπη, που κουβαλά στην ψυχή της τη δύναμη της παράδοσης και την ελπίδα για το μέλλον.

Ωστόσο, η 8η Μαρτίου δεν είναι μόνο μια ημέρα γιορτής. Είναι μια υπενθύμιση ότι η ισότητα δεν είναι δεδομένη και ότι οι γυναίκες σε όλο τον κόσμο εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν προκλήσεις: διακρίσεις, ανισότητα στην εργασία, έμφυλη βία. Ο αγώνας για ισότητα είναι συνεχής, γιατί μια δίκαιη κοινωνία δεν μπορεί να αφήνει κανέναν πίσω.

Η ουσιαστική ισότητα δεν είναι μόνο μια ευχή, αλλά μια διαρκής προσπάθεια που αφορά όλους μας. Είναι υπόθεση της κοινωνίας, της πολιτείας, των θεσμών, αλλά και του καθενός ξεχωριστά.

Σήμερα, ας τιμήσουμε τις γυναίκες όχι μόνο με λόγια, αλλά με πράξεις. Ας αναλογιστούμε τι μπορούμε να κάνουμε για μια κοινωνία όπου η γυναικεία δύναμη δεν θα περιορίζεται, δεν θα φοβάται, αλλά θα αναγνωρίζεται και θα ενισχύεται. Γιατί η ισότητα δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ζήτημα ποιότητας της Δημοκρατίας μας.