Σε έναν τόπο που η φύση χάρισε γενναιόδωρα το νερό, η καθημερινότητα των πολιτών θυμίζει άνυδρη έρημο. 

Η Αμφιλοχία, από τα ορεινά του Περδικακίου μέχρι τον κάμπο του Αμπελακίου και από το Σπάρτο μέχρι την Φλωριάδα,  λέει το νερό νεράκι. 

Δίκτυα διαλυμένα, ασυντήρητα, πεπαλαιωμένα με καθημερινές βλάβες.Το καλοκαίρι ακόμη χειρότερα όπου οι  ανάγκες αυξάνονται και το νερό λιγοστεύει. Ένα νερό με γεύση γύψου και Ακατάλληλο. Ούτε να πιείς, ούτε να μαγειρέψεις. Μια ολόκληρη κοινωνία να αγοράζει εμφιαλωμένα νερά, σε έναν Δήμο που δεν ελέγχει, που δεν προβλέπει, που δεν σχεδιάζει αλλά ούτε καν διαχειρίζεται.

Κλοπές νερού και  ρολόγια που διαλύονται επίτηδες για να μη γράφουν. Ο κόσμος τόχει τούμπανο και οι υπεύθυνοι κρυφό καμάρι. Μια υπηρεσία που δε λειτουργεί, δεν ελέγχει και το χειρότερο όλων φαίνεται πως κάποιοι διαπλέκονται διαχρονικά για ψηφοθηρικούς λόγους με  υποσχέσεις  για διαγραφές οφειλών, δίκτυα χωρίς καταγραφές που ποτίζουν χωράφια  αλλά κάνουν τα στραβά μάτια,  και αφήνουν χωρίς νερό πολλά χωριά. 

Ένας δήμος που δείχνει να έχει παραδοθεί στη μοιρολατρία ή ακόμα χειρότερα, στη συνενοχή. Υπεύθυνοι που χρόνια τώρα διαπιστώνουν, κουβεντιάζουν στα καφενεία τα κακώς κείμενα αλλά συνεχίζουν  να καλύπτουν αυτή την αθλιότητα που κατασπαταλά πόρους χωρίς αντίκρυσμα με μόνους ωφελημένους τους εργολάβους, τους μπαταχτσήδες και τους πολιτικάντηδες.

Ανύπαρκτη τεχνική υποστήριξη, ελλείψεις σε μέσα, προσωπικό και σχεδιασμό, με τους ίδιους ανθρώπους να διαχειρίζονται το νερό σχεδόν είκοσι χρόνια αναποτελεσματικά.

Μια από τις μεγαλύτερες ελπίδες που καλλιεργήθηκαν τα τελευταία χρόνια ήταν η υδροδότηση της πόλης από τις πηγές Γιαννοπούλων.

Αλλά πού βρίσκεται το έργο σήμερα;

Έχει ξεκινήσει πραγματικά ή έμεινε στα χαρτιά;

Έχει διασφαλιστεί η επαρκής ποσότητα για τις ανάγκες της πόλης, ειδικά τους θερινούς μήνες;

Έχουν γίνει αναλύσεις καταλληλότητας του νερού για ανθρώπινη κατανάλωση;

Και ποιος είναι ο σχεδιασμός για το πότε θα φτάσει επιτέλους καθαρό και επαρκές νερό στις βρύσες των πολιτών;

Αν και όταν υλοποιηθεί το αρδευτικό έργο από τον Αχελώο, υπάρχουν σκέψεις να αξιοποιηθεί και για ύδρευση; Μιλάμε για έναν τεράστιο υδάτινο πόρο που μπορεί να δώσει λύση σε δεκάδες χωριά και οικισμούς του Δήμου. Ή θα αφήσουμε και αυτή την ευκαιρία να χαθεί;

Η διαχείριση του νερού στην Αμφιλοχία είναι ένα τρανταχτό παράδειγμα θεσμικής ανεπάρκειας και πολιτικής αποτυχίας. Δεν είναι απλά διοικητικό λάθος – είναι παρατεταμένη αδιαφορία που στοιχίζει καθημερινά σε ποιότητα ζωής, σε χρήμα και σε υγεία.

Το νερό είναι ανθρώπινο δικαίωμα. Όχι προνόμιο. Όχι εργαλείο μικροπολιτικής. Κι όταν δεν υπάρχει ή όταν είναι ακατάλληλο, κάποιος πρέπει να λογοδοτήσει.