Η Μπούκα ξαναβρέθηκε κάτω από το νερό.Όχι για πρώτη φορά.

Όχι απρόβλεπτα.Όχι αιφνιδιαστικά.

Κι όμως  η απάντηση της δημοτικής αρχής, αυτή τη φορά από  την εφημερίδα συνείδηση, είναι η ίδια: φταίει η κλιματική αλλαγή, φταίει το κράτος, φταίνε οι αρμοδιότητες, φταίει η θάλασσα που δεν υπακούει σε διαταγές.

Όχι κύριε δήμαρχε. Την  θάλασσα δεν την διατάζεις. Ο δήμος οφείλει να είναι οργανωμένος.

Το πρόβλημα είναι γνωστό δεκαετίες. Τι έγινε;

Όταν ο ίδιος ο Δήμαρχος δηλώνει ότι το πρόβλημα ξεκινά από το 1981, επιβεβαιώνει ότι το πρόβλημα δεν είναι ξαφνικό, είναι γνωστό.

Άρα τα ερωτήματα είναι πολλά, απλά και αμείλικτα:

Υπήρχε ολοκληρωμένος αντιπλημμυρικός σχεδιασμός;

Υπήρχαν ώριμες μελέτες έτοιμες για χρηματοδότηση;

Υπήρξαν έστω μικρά, ενδιάμεσα οχυρωματικά έργα;

Συντηρήθηκαν όλες οι υφιστάμενες υποδομές;

Ή περιμένουμε την προμελέτη το 2026 για ένα πρόβλημα του 1981;

Αν αυτή είναι η στρατηγική, τότε δεν μιλάμε για καθυστέρηση.

Μιλάμε για πλήρες διοικητικό κενό, όπως και για πολλά άλλα, τα ζητήματα που ο δήμος είναι εκτεθειμένος. 

«Δεν έχω χρήματα» δεν σημαίνει «δεν κάνω τίποτα»

Η επίκληση της κρατικής χρηματοδότησης είναι βολική.

Κανείς δεν αμφισβητεί ότι τα μεγάλα έργα απαιτούν πόρους.

Αλλά:

Διοίκηση δεν είναι να σηκώνεις τα χέρια ψηλά μέχρι να έρθει το Υπουργείο.

Διοίκηση είναι να:

νοικοκυρεύεις το δήμο σου,

μειώνεις σπατάλες,

αξιοποιείς κάθε διαθέσιμο πρόγραμμα,

δημιουργείς τεχνική ωριμότητα.

Δεν μπορείς να επικαλείσαι έλλειψη χρημάτων όταν δεν έχεις εξαντλήσει τα εργαλεία που διαθέτεις.

Πρώτα βάζεις τάξη στο «μαγαζί» σου.

Μετά ζητάς ενίσχυση.

Το αντλιοστάσιο, οι παρεμβάσεις και οι «ξεχασμένες» ευθύνες

Οι πολίτες θέτουν συγκεκριμένα ερωτήματα:

Γιατί δεν διατηρήθηκαν και δεν ενισχύθηκαν οι υπάρχουσες υποδομές;

Τι έγινε με παλαιότερα αντλιοστάσια που λειτουργούσαν;

Γιατί δεν υλοποιήθηκαν έστω προσωρινά αναχώματα;

Αντί για απαντήσεις, ακούμε γενικότητες.

Και το χειρότερο:

Αντί να αναληφθεί ευθύνη, αφήνονται αιχμές προς κατοίκους.

Οι κάτοικοι που βλέπουν τα σπίτια τους μέσα στο νερό δεν είναι αντίπαλοι. Είναι άνθρωποι που ζητούν προστασία.

Διοίκηση δεν είναι «περίμενε να δούμε»

Η φράση «βρισκόμαστε σε αναμονή τεύχους προμελέτης» δεν καθησυχάζει. Αντιθέτως, επιβεβαιώνει ότι η περιοχή παραμένει απροστάτευτη. Η κλιματική κρίση δεν ξεκίνησε φέτος.Η άνοδος της στάθμης της θάλασσας δεν είναι άγνωστη μεταβλητή.

Οι πλημμυρικοί χάρτες δεν συντάχθηκαν χθες. Άρα η απουσία προληπτικής στρατηγικής δεν είναι θέμα καιρού. Είναι θέμα διοικητικής επάρκειας.

Το ουσιαστικό πολιτικό συμπέρασμα

Δεν φταίει ο καιρός.Δεν φταίει μόνο το Κράτος.Δεν φταίνε οι πολίτες.

Όταν ένα πρόβλημα επαναλαμβάνεται και η απάντηση είναι «περιμένουμε», τότε υπάρχει πρόβλημα ηγεσίας.

Η Μπούκα δεν χρειάζεται συγκινησιακές δηλώσεις.

Χρειάζεται σχέδιο, χρονοδιάγραμμα, τεχνική ωριμότητα και υλοποίηση.

Η Αυτοδιοίκηση δεν είναι να εξηγείς γιατί δεν μπορείς. Είναι να αποδεικνύεις ότι μπορείς. Και όταν μια περιοχή πνίγεται για πολλοστή φορά, η κοινωνία δεν ζητά συμπάθεια.

Ζητά ανάληψη ευθύνης.

Ο Αμβρακικός