Στο Πεντάκορφο Αιτωλοακαρνανίας, ένα μικρό χωριό πνιγμένο στη σιωπή των βουνών, συναντούμε την κυρά Μαρία, μια γυναίκα που κουβαλά στις μνήμες της μια ολόκληρη εποχή.

Τα παιδικά της χρόνια ήταν γεμάτα στερήσεις και ευθύνες. Διαδρομές μέσα στη βροχή και τη λάσπη για να φτάσει στο σχολείο, δουλειές από πολύ μικρή ηλικία, μαγείρεμα μόλις στα επτά της χρόνια. Στα 17 της παντρεύτηκε και αφιερώθηκε στη ζωή της υπαίθρου, δουλεύοντας ασταμάτητα στα χωράφια — «όλα με πλάτη και με χέρια», όπως λέει η ίδια.

Η αφήγησή της αγγίζει τη βαθιά πληγή της ξενιτιάς, με την αδερφή της να ζει στην Αυστραλία, θυμάται τα παλιά γλέντια με το γραμμόφωνο, την πίστη που κρατούσε την κοινότητα ενωμένη, τις παραδόσεις που χάνονται και τον πόνο για τα χωριά που χρόνο με τον χρόνο ερημώνουν.