Το αποτρόπαιο περιστατικό που σημειώθηκε το Σάββατο 19 Ιουλίου στο Λουτρό Αμφιλοχίας, με τον μαζικό θάνατο σκύλων και γατών από φόλες, δεν είναι απλώς ένα τοπικό γεγονός φρίκης.

Είναι η κορυφή ενός παγόβουνου που αποκαλύπτει χρόνιες παθογένειες και εγκληματικές αμέλειες – από το κεντρικό κράτος μέχρι τον τελευταίο πολίτη.

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που υιοθετούν ζώα είτε για «παρέα στα παιδιά», είτε ως μέσα φύλαξης ή εργαλεία κυνηγιού. Και όταν η “χρησιμότητα” του ζώου τελειώσει – το κουτάβι μεγαλώνει, ο σκύλος δεν υπακούει, το γατάκι λερώνει – το ζώο εγκαταλείπεται. Στους δρόμους, στα χωράφια, στην τύχη του. Οι ίδιοι άνθρωποι μετά, ενοχλούνται από τα αδέσποτα. 

Η υποκρισία, σε όλο της το μεγαλείο.

Η διαχείριση των αδέσποτων ζώων έχει αφεθεί, ουσιαστικά, στα χέρια των Δήμων, με ελάχιστη χρηματοδότηση και χωρίς ουσιαστική υποστήριξη. Ο Νόμος 4830/2021 προβλέπει πολλά, αλλά το κράτος περιορίζεται στο να δίνει “ψίχουλα”, χωρίς να εξασφαλίζει μόνιμες δομές, εκπαίδευση, ελέγχους ή κυρώσεις. Αποτέλεσμα; Η ευθύνη μετατίθεται σε Δήμους που δεν έχουν τους πόρους ή –ακόμα χειρότερα– τη βούληση.

Τοπική Κοινότητα και Δημοτική Αρχή: Η απουσία που πονάει

Η Τοπική Κοινότητα Λουτρού και προσωπικά ο Πρόεδρός της, ενημέρωσαν εγκαίρως την αρμόδια δημοτική υπηρεσία για την ύπαρξη αδέσποτων στην περιοχή; 

Ζήτησαν παρέμβαση – είτε για στείρωση είτε για προσωρινή φιλοξενία; Αν όχι τότε η σιωπή τους είναι συνενοχή. Η αδιαφορία μετατρέπεται σε συνενοχή όταν αθώες ψυχές καταλήγουν δηλητηριασμένες.

Ακόμα πιο ανησυχητική είναι η άγνοια που επέδειξε το μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου της αντιπολίτευσης που έφερε το θέμα,  το οποίο –με προχειρότητα και χωρίς γνώση της νομοθεσίας– πρότεινε τη μεταφορά των αδέσποτων “σε άλλο τόπο”. Αγνοώντας βασικά σημεία του Νόμου περί Προστασίας των Ζώων, αναδείχθηκε όχι μόνο η έλλειψη ενημέρωσης, αλλά και η ελαφρότητα με την οποία αντιμετωπίζεται ένα τόσο σοβαρό ζήτημα.

Ο Δήμος Αμφιλοχίας, αν και γεωγραφικά τεράστιος, δεν διαθέτει ούτε καταφύγιο, ούτε μόνιμη υπηρεσία για τα αδέσποτα. Ένας και μόνο Αντιδήμαρχος σηκώνει καθημερινά το βάρος της διαχείρισης ενός τεράστιου προβλήματος. Αυτό δεν είναι ούτε επαρκές, ούτε δίκαιο, ούτε δείχνει πολιτισμό.

Η δηλητηρίαση ζώων είναι ποινικό αδίκημα, με προβλεπόμενες ποινές φυλάκισης έως και 10 έτη και βαριά χρηματικά πρόστιμα. Όμως ο/η ασυνείδητος/η που διέπραξε αυτό το έγκλημα κυκλοφορεί ακόμα ανάμεσά μας. 

Όσοι γνωρίζουν και σιωπούν, είναι εξίσου υπεύθυνοι.

Και τώρα τι; Ώρα για πολιτισμό, όχι απλώς διαμαρτυρία

Όσοι σήμερα διαμαρτύρονται, ας αποδείξουν έμπρακτα ότι ενδιαφέρονται. Ο πολιτισμός δεν έρχεται με αναρτήσεις στα social media, αλλά με πράξεις.

Να παρθούν άμεσα μέτρα:

• Δημιουργία δημοτικού καταφυγίου αδέσποτων με πλήρη λειτουργική επάρκεια.

• Οργάνωση εθελοντικών ομάδων για τη φροντίδα, τη σίτιση και τη στείρωση των ζώων.

• Ενημερωτικές εκστρατείες στα σχολεία, στις κοινότητες και στους δημότες για την υπεύθυνη ιδιοκτησία ζώων.

• Συνεργασία με φιλοζωικούς συλλόγους και εθελοντές, με δομημένο σχέδιο και στόχους.

• Διαρκής πίεση προς το κράτος για μεγαλύτερη χρηματοδότηση και ενίσχυση των Δήμων.

Ο πολιτισμός θα επισκεφθεί την Αμφιλοχία όταν τον καλέσουμε με πράξεις – όχι με ευχολόγια.

Η σιωπή είναι συγκάλυψη. Η απραξία είναι συνενοχή. Ο χρόνος τελείωσε.

Τώρα είναι η ώρα να δείξουμε  ως πολίτες, ως αυτοδιοίκηση, ως κοινωνία  ότι αξίζουμε κάτι καλύτερο.